Een afspraak maken … stapje voor stapje … hebben cliënten mij verteld


Je ziet in je gezin dat er een probleem is met je kind of een van je kinderen …

Het irriteert je maar je denkt al gauw “het valt wel mee” en even later “het komt wel goed,

het zal wel weer over gaan …”

Mensen in je directe omgeving - grootouders, school, peuterspeelzaal, crèche, vriendinnen –

zeggen voorzichtig iets over het gedrag van je ‘probleemkind’…

Na weer een dag rennen en vliegen denk je ’s avonds “anderen zien het dus ook … waardeloos …

ik maak mij dus niet zomaar zorgen … maar ja wat moet ik dan nu doen …?”

We praten er eerst nog maar eens samen over, “er zal toch niet echt iets mis zijn met ons

‘probleemkind’ of met mij/ons als opvoeder(s) …”

“Er moet dus iets gebeuren, hoe gaan we dit aanpakken … wie kan ik om advies vragen … waar

gaan we naar toe en wat krijgen we dan te horen …?”

Eerst ga je zoeken op internet en vind je heel veel informatie, maar net niet die informatie die

precies jullie probleem dekt, “zal ik het eens vragen aan een vriendin, op het schoolplein of aan

de huisarts …”

Je gaat weer door met de dingen van de dag en ondertussen denk je “bij wie kan ik aankloppen,

wie kent iemand die goed is en die niet meteen gaat oordelen …?”

Dan kom je ‘toevallig’ in gesprek met een andere moeder of vader die je vertelt over hun

problemen en waar zij naar toe zijn gegaan toen zij er niet meer uitkwamen … je krijgt een

naam met een telefoonnummer …

Het telefoonnummer blijft nog even op de tafel liggen en dan ineens draai je het nummer en

maak je een afspraak en denkt “hè, hè, ik heb eindelijk actie ondernomen … ik ga naar iemand

toe … had ik véél eerder moeten doen … we krijgen hulp … we hoeven het niet alleen op te

lossen …”



Saskia: veel ouders vinden het nog steeds lastig om hulp te vragen aan een deskundig iemand

en het is voor de meeste ouders lastig om de voor hen juiste persoon te vinden bij wie zij zich

veilig genoeg voelen om hun hulpvraag neer te leggen.


Ouders schamen zich of voelen zich schuldig dat het thuis niet lekker loopt en zijn bang om een

etiket opgeplakt te krijgen dat ze geen goede opvoeders zijn of – erger nog – dat er echt iets

met hun ‘probleemkind’ aan de hand is.


Wacht niet te lang met het maken van een afspraak. Dat je faalt als opvoeder krijg je van mij

niet te horen. Als je hulp vraagt ben je niet zwak, maar juist sterk en moedig. Stress is ongezond en

niet altijd nodig. Laat je geruststellen en advies geven.